Zo werd ik journalist en communicatiespecialist

Mijn ouders zuchtten vaak, tijdens lange autoritten. Ik zat in het midden van de achterbank, tussen mijn broer en zus in, op de ideale plek. Wiebelend van de ene op de andere bil. Ik stelde Waarom-vragen. Aan mijn ouders. Continu.

Waarom komt er rook uit de achterkant van een auto? Waarom bestaan er kentekens? Waarom duurt het zo lang voordat het licht op groen gaat? Waarom wonen opa en oma in Harderwijk? Waarom heet dit de Enkhuizerdijk? Wie stelt dat beeld voor, van die man in die wapperende jas, die uitkijkt over het water? Mijn ouders keken elkaar vaak veelbetekenend aan. En toch – en dat vind ik achteraf zo leuk – probeerden ze dat kleine, blonde nieuwsgierige ding altijd antwoord te geven. Zo hebben ze mij onbewust laten uitgroeien tot de nieuwsgierige communicatiespecialist, tekstschrijver en journalist.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *